Multilateraal trauma

January 2, 2018

 


Dit is chaos, die achtergelaten propjes, verpakkingen en beschimmeld brood, achterstallige was in hoeken gesmeten. Dit is protest, dit is lethargie.
En dan te midden van deze overdaad aan leegte een hoopje ellende weggekropen onder een versleten deken op de bank. Het is daaronder geen dag en ook geen nacht maar een perpetuum immobiel, een bundel verzadigd verdriet. Niet alleen omdat het kerst is of bijna oud en nieuw, maar omdat alles in cumulatief perspectief is geworden tot één bonk balen, gewoon flink balen.


Hij weet zich er geen enkele raad mee, hij voelt zich een nutteloze toeschouwer, klein in vergelijking van die hoop balen daar op die bank. Moet hij gaan opruimen? Tranen weg deppen? Wakker schudden of boos weglopen? Zij is met zoveel overtuiging moedeloos dat het besmettelijk werkt op hem, hij die alleen maar alle goeds kwam brengen, gewoon weg kwam geven uit liefde en toewijding. Zij die vanonder die kluwen zich nóg schuldiger voelt vanwege die man die door haar daar moedeloos en verloren maar wat staat, in die chaos. 'Zie je nu wel',  denkt ze;'ik verdien dit niet, niet die liefde, niet dat geduld, ik doe hem alleen maar pijn met mijn pijn'. Ze voelt zich leeg geknepen en óp, gewoonweg verbruikt, lamgeslagen, letterlijk, maar door een andere man. Daar heeft déze man niks mee te maken, of toch wel?


Elk stuk twijfel, iedere angst die de revue passeerden als overblijfselen uit een gewelddadig huwelijk, kwamen op zijn bordje en vanuit liefde en geduld liet hij het over zich heen komen, die tsunami aan ellende. Kon hij nog gaan hozen of had de corrosie de bodem van de emmer verteerd?

Soms kwam er een stilte en brak met een glimlach van haar even de zon door, daar
teerde hij dan op, want al gauw kwam de stortvloed weer over hem heen en kon hij moeilijk boven blijven. Zoals nu weer. Alles heeft lading, niets is speels en los, ... en dromen?, hij hoopte altijd al op iemand om samen toekomstdromen mee te hebben, de ware...


'Ik kan niet meer dromen', zegt ze vaak, 'de wereld is keihard en je moet knokken voor alles wat je bereiken wilt, je moet zelfs knokken om jezelf te blijven'.

Hij weet; zij is nog steeds in oorlog met tóen.

 

Dat ze nog steeds rouwt terwijl hij in haar leven kwam om het mooier te maken, dat is nog wel het meest pijnlijke, hij voelt zich bijna schuldig dat hij dit soms denkt want hij weet dat ze het niet zomaar kan stoppen. Dus is die hoop misère op de bank is een heel meer vol tranen en samengebalde woede waar hij geen enkel aandeel in had en vaak weinig invloed.

'Zullen we naar het strand gaan?', oppert hij dan, 'Of naar een rommelmarkt?'.

Geen antwoord,… Daar is geen beweging in te krijgen, het wil niet getroost of vermaakt worden, die bult! Vorige week hadden ze een discussie, over hoe iets gebeuren moest en bijna autistisch hamerde ze háár manier in de strijd, tenminste, ze maakte er een strijd ván.  Zó enorm fel en onverschrokken was ze plots. Hij schrok hier zó van dat hij meteen twijfelde aan alles, aan samenwonen, aan samenzijn, aan een toekomst. Ze had geen enkele grond onder haar voeten en ook dat was besmettelijk als de pest dus alles wankelde om hem heen, de muren kwamen op hem af. Zijzelf wist dat ze te ver ging en te fel was, en waaróm ze dat deed, want het was een deja-vu, en ze voelde dat ze zich moest beschermen voor iets, terwijl het deze keer geen tanden had, deze drang was zó sterk. Wederom bekroop haar een gevoel van enorme schuld, ze was in deze de agressor geworden, net zoals haar ex-man was, zo voelde ze dat, nu was een nieuwe man hiervan het slachtoffer. 'In feite geef je toch de pijn door, aan degene die het beste met je voor heeft', bedacht ze zich, ze wilde opstaan en het hem uitleggen maar hij was stilletjes naar huis gegaan en had na meerdere biertjes nadien ook de dekens over zijn hoofd getrokken, hij voelde zich alleen en eenzaam een hoopje ellende onder een versleten deken op de bank.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Featured Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recent Posts

February 18, 2019

January 2, 2018

July 10, 2015

Please reload

Search By Tags
Please reload

Follow Us
  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Google Classic

vragen, ondersteuning en/of advies ​

voor lotgenoten

  • Facebook - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle
   correspondentieadres:    
Herenweg 112, 1244 PZ Ankeveen     
 algemene noodnummers          kvk: 24375483                archief                   disclaimerprivacy