Laat de zon in je hart

July 3, 2015

Muziek was altijd mijn passie, mijn uitlaatklep.  In mijn jonge jaren  tijdens mijn eerste moeizame huwelijk werd het mijn ontsnapping. Ik sloot me aan bij een bandje en werd zangeres. Wat in eerste instantie een geweldige uitlaatklep was,  bleek later mijn eerste stap los van dat ellendige huwelijk te worden. Door trauma van alle geweld raakte ik de controle over mijn stem kwijt. Er waren dagen bij dat ik amper geluid kon           voortbrengen, want mijn stem viel steeds “weg”.  Ik dacht dat ik nooit meer zou zingen.

 

Vele jaren later, na traumabehandeling, moest ik een nieuwe invulling aan mijn leven gaan geven.  De therapeut had al eerder geadviseerd dat ik mijn passie weer op kon gaan pakken.” Kleine stapjes, die stem komt heus weer terug”, beloofde ze. Ik had er weinig vertrouwen in , aarzelde té lang en deed het niet. Totdat ik vorig jaar iemand leerde kennen, die in een koor zong en die me overhaalde om mee te komen doen. Geen druk van de kant van het koor, “we zijn geen prof’s en het is lekker om te zingen” was wat men mij vertelde. Langzaam aan komt  “de stem”  weer terug en met de stem  groeit mijn zelfvertrouwen.

 

Onlangs deed ik mee met een “meezing” projectkoor. Eén van de nummers die op het programma stond was “Laat de zon in je hart” van René Schuurmans. Dat nummer is niet mijn muzieksmaak, maar met het idee dat ik anderen daarmee een groot plezier zou doen, begon ik het in te studeren.  Eerst lacherig om de tekst en de muziek, echter al snel werd het mijn favoriet.  Tijdens het oefentoerneetje waar we voor bejaarden zongen, zag ik hoe iedereen die aanwezig was, heel vrolijk van het lied werd. Een oude dame vertelde me: “dat lied laat mij alle zorgen en pijn vergeten, bedankt daarvoor”. 

 

“Het leven gaat al zo snel voorbij, dus geniet van het leven” is de boodschap.  Zó simpel is het feitelijk ook besloot ik. Bij de grote uitvoering sprongen de tranen in mijn ogen bij het zingen van de zin: “Ben je niet gelukkig? Heb je soms verdriet? En daarna voelde ik de kracht in mijn lijf en brak mijn glimlach door bij de zin: “Denk dan aan de zon en zing dit lied!”  Ik keek om me heen en zag al die blije gezichten van het publiek en plots die van mijn bejaarde moeder en mijn vader er tussen.  Voor het eerst in vele jaren zag ik ze heel  vrolijk en gelukkig en hoorde ik ze luidkeels mee zingen met het refrein. Wat een prachtige, krachtige en dankbare ervaring!

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Featured Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recent Posts

February 18, 2019

January 2, 2018

July 10, 2015

Please reload

Search By Tags
Please reload

Follow Us
  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Google Classic

vragen, ondersteuning en/of advies ​

voor lotgenoten

  • Facebook - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle
   correspondentieadres:    
Herenweg 112, 1244 PZ Ankeveen     
 algemene noodnummers          kvk: 24375483                archief                   disclaimerprivacy